Υπό την αιγίδα της Α.Ε. του Προέδρου της Δημοκρατίας
κυρίου Κωνσταντίνου Αν. Τασούλα
Με τη συμμετοχή διεθνούς ακτινοβολίας, πρωτοπόρων επιστημόνων από τους χώρους της αστροφυσικής, της τεχνητής νοημοσύνης, καθώς επίσης και των ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών θα πραγματοποιηθούν οι Τέταρτοι Δελφικοί Διάλογοι
στην αίθουσα «Φρύνιχος» του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών (Ε.Π.Κε.Δ.) στους Δελφούς την Παρασκευή 3 και το Σάββατο 4 Ιουλίου 2026. Η εκδήλωση θα ξεκινήσει στις 3/7 στις 17.30 και θα ολοκληρωθεί την επόμενη ημέρα με στρογγυλή τράπεζα.Το πρόγραμμα από την έναρξη της υλοποίησής του τέθηκε υπό
την αιγίδα της τότε Α.Ε. Προέδρου της Δημοκρατίας, κυρίας Κατερίνας
Σακελλαροπούλου και συνεχίζει υπό την αιγίδα της Α.Ε. του Προέδρου της
Δημοκρατίας κυρίου Κωνσταντίνου Αν. Τασούλα.
Markus Gabriel, Πανεπιστήμιο Βόννης
Marcello Ienca, Technical University of Munich
(TUM)
Ofrit Liviatan, Πανεπιστήμιο Harvard
Abraham Loeb, Πανεπιστήμιο Harvard
Helen Margetts, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης
Lord Martin Rees, Πανεπιστήμιο Cambridge
Παναγιώτης Ροϊλός, Πανεπιστήμιο Harvard
Lenart Skof, Science and Research Centre Koper της Σλοβενίας
Ο Markus Gabriel είναι ένας διεθνώς
αναγνωρισμένος φιλόσοφος και κατέχει την Έδρα Γνωσιολογίας, Νεότερης και
Σύγχρονης Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Βόννης. Το 2009 έγινε ο νεότερος
τακτικός καθηγητής φιλοσοφίας στη Γερμανία. Από το 2012 είναι Πρόεδρος του
Διεθνούς Κέντρου Φιλοσοφίας και από το 2017 Διευθυντής του Διεπιστημονικού
Κέντρου Επιστήμης και Σκέψης, και τα δύο με έδρα τη Βόννη.
Έχει τιμηθεί με πολυάριθμα βραβεία,
υποτροφίες και θέσεις επισκέπτη καθηγητή σε ιδρύματα όπως το UCBerkeley, το NYU, το Stanford, η Σορβόννη (Paris 1) και το PUC του Ρίο ντε Τζανέιρο.
Από το 2022 έως το 2024 διετέλεσε Ακαδημαϊκός Διευθυντής του THE NEW INSTITUTE. Το 2024 ανέλαβε
καθήκοντα Ανώτερου Παγκόσμιου Συμβούλου στο Kyoto Institute of Philosophy και το 2025 έγινε
Ειδικά Διορισμένος Καθηγητής στο Kyoto University Institute for the Future of Human Society.
Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε
πολλές γλώσσες, ενώ αρκετά από αυτά έχουν γίνει διεθνή μπεστσέλερ. Ανάμεσα στα σημαντικότερα
έργα του συγκαταλέγονται τα Why the World Does Not Exist, Moral Progress in
Dark Times, The Human Animal: Why We Still Do Not Fit into Nature και το
πρόσφατο βιβλίοτου Doing Good – How Ethical Capitalism Can Save Liberal
Democracy.
MARCELLO IENCA
Καθηγητής Ηθικής της Τεχνητής Νοημοσύνης και των Νευροεπιστημών στο Technical University of Munich (TUM), και Αναπληρωτής
Διευθυντής του Ινστιτούτου Ηθικής και Ιστορίας της Ιατρικής. Η έρευνά του
επικεντρώνεται στις ηθικές, νομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της τεχνητής
νοημοσύνης, της νευροτεχνολογίας και της ψηφιακής καινοτομίας, με ιδιαίτερη
έμφαση στη γνωστική ελευθερία, την ιδιωτικότητα της σκέψης και τα ανθρώπινα
δικαιώματα στην ψηφιακή εποχή. Είναι διεθνώς γνωστός για το πρωτοποριακό του
έργο σχετικά με τα «νευροδικαιώματα» (neurorights) και έχει συμβάλει εκτενώς σε διεθνείς
πρωτοβουλίες διακυβέρνησης της τεχνητής νοημοσύνης και της νευροτεχνολογίας. Είναι
επικεφαλής Νευροηθικήςτης International Brain Initiative, πρόεδρος της International Neuroethics Society και έχει διατελέσει μέλος τoυ UNESCO’s Ad Hoc Expert Group on the Ethics of Neurotechnology .Είχε
επίσης συμβουλευτικό ρόλο σε οργανισμούς
όπως ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), το Συμβούλιο
της Ευρώπης, τα Ηνωμένα Έθνη, η UNICEF και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε ζητήματα
διακυβέρνησης αναδυόμενων τεχνολογιών και ψηφιακής ηθικής.
Διευθύντρια του Προγράμματος Σεμιναρίων Πρωτοετών του Harvard College και διδάσκουσα
στους τομείς του δικαίου και της πολιτικής στο Harvard’s Department of Government. Κατέχει διδακτορικό και μεταπτυχιακό τίτλο
σπουδών με διάκριση από τη Fletcher School of Law and Diplomacy του Tufts University, καθώς και πτυχίο Νομικής από το Ισραήλ, όπου
έγινε μέλος του δικηγορικού συλλόγου και άσκησε δικηγορία στους τομείς του
συνταγματικού, ποινικού και εμπορικού δικαίου.
Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα και το πολυβραβευμένο διδακτικό της έργο
περιλαμβάνουν το δίκαιο και την κοινωνία, τις εντάσεις μεταξύ νομικής θεωρίας
και πράξης, τον ρόλο των νομικών συστημάτων σε εθνοπολιτισμικές συγκρούσεις και
στη διαχείριση της διαφορετικότητας, κοινωνικονομικά διλήμματα γύρω από την
τεχνητή νοημοσύνη, κριτικές προσεγγίσεις του δικαίου μέσα από οπτικά και
λογοτεχνικά πλαίσια, καθώς και τις νομικές δυναμικές μεταξύ θρησκείας και
κράτους.
Ως Διευθύντρια (και τιμώμενη με το Dean’s Distinction Award) η Δρ Liviatan επιβλέπει ένα δίκτυο περίπου 130 σεμιναρίων, τα
οποία διδάσκονται κάθε χρόνο από πολλούς από τους πλέον διακεκριμένους
καθηγητές του Πανεπιστημίου. Υπό την καθοδήγησή της, τα σεμινάρια αυτά
διαμορφώνονται ως μια μοναδικά άμεση και ουσιαστική εισαγωγή στο ευρύ φάσμα των
επιστημονικών πεδίων του Harvard.
Κάτοχος της έδρας FrankB. Baird, Jr. Professor of Science στο Πανεπιστήμιο Harvard. Απέκτησε διδακτορικό στη Φυσική από το Hebrew University of Jerusalem σε ηλικία 24
ετών (1980–1986), ηγήθηκε του πρώτου διεθνούς ερευνητικού προγράμματος που
υποστηρίχθηκε από τη Strategic Defense Initiative (1983–1988) και στη συνέχεια διετέλεσε μέλος του Institute for Advanced Study στο Princeton (1988–1993).
Έχει συγγράψει 9 βιβλία, με πιο πρόσφατα τα Extraterrestrial και Interstellar, καθώς και περισσότερες από χίλιες επιστημονικές
δημοσιεύσεις πάνω σε ευρύ φάσμα θεμάτων,
όπως οι μαύρες τρύπες, τα πρώτα άστρα, η αναζήτηση εξωγήινης ζωής και το μέλλον
του Σύμπαντος.
Διετέλεσε Διευθυντής του Institute for Theory and Computation (2005–2026) στο Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics και σήμερα είναι Διευθυντής του Galileo Project. Υπήρξε ο
μακροβιότερος Πρόεδρος του Τμήματος Αστρονομίας του Harvard (2011–2020), καθώς και Ιδρυτικός Διευθυντής του Black HoleInitiative του Harvard (2016–2021). Είναι εκλεγμένο μέλος της American Academy of Arts and Sciences, της
American Physical Society και της International Academy of Astronautics.
Ο Loeb υπήρξε επίσης
μέλος του President's Council of Advisors on Science and Technology (PCAST στον
Λευκό Οίκο, πρώην πρόεδρος του Board on Physics and Astronomy των Εθνικών Ακαδημιών
των ΗΠΑ (2018–2021) και σήμερα μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής του
προγράμματος “Einstein: Visualize the Impossible” του Hebrew University of
Jerusalem.
Επιπλέον, προήδρευσε της Συμβουλευτικής Επιτροπής του Breakthrough Stars hot Initiative (2015–2024) και
διετέλεσε Διευθυντής Θεωρητικής Επιστήμης για όλες τις πρωτοβουλίες του Breakthrough Prize Foundation.
Το 2012, το περιοδικό TIME τον συμπεριέλαβε στους 25 ανθρώπους με τη
μεγαλύτερη επιρροή στον τομέα του διαστήματος, ενώ το 2020 επιλέχθηκε ανάμεσα
στους 14 πιο εμπνευσμένους Ισραηλινούς της τελευταίας δεκαετίας. Το 2025
κατατάχθηκε από το ScholarGPS στην τρίτη θέση παγκοσμίως ως προς το
δημοσιευμένο έργο και τον ερευνητικό αντίκτυπο μεταξύ των αστρονόμων παγκοσμίως
κατά την τελευταία πενταετία. Η πιο πρόσφατη ομιλία του στο TED συγκαταλέχθηκε στις
πέντε δημοφιλέστερες ομιλίες TED του 2024.
Καθηγήτρια Κοινωνίας και Διαδικτύου στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και
Επισκέπτρια Καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Επιστήμης Δεδομένων του LSE. Από τον Σεπτέμβριο
του 2026 θα αναλάβει θέση τακτικής καθηγήτριας στο LSE, όπου θα εργαστεί για τη δημιουργία ενός νέου
Παγκόσμιου Ινστιτούτου για την Τεχνολογία και την Κοινωνία. Ίδρυσε και διηύθυνε
το Πρόγραμμα Δημόσιας Πολιτικής (2018–2025) στο AlanTuring Institute, το οποίο κέρδισε εθνική και διεθνή αναγνώριση
για το πρωτοποριακό του έργο σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη και τη
διακυβέρνηση.
Διετέλεσε Διευθύντρια του Oxford Internet Institute (2011–2018), καθώς και Καθηγήτρια Πολιτικής
Επιστήμης και Διευθύντρια της Σχολής Δημόσιας Πολιτικής στο UCL (1999–2004).
Το ερευνητικό και συγγραφικό της έργο επικεντρώνεται στη σχέση μεταξύ
τεχνολογίας, πολιτικής, δημόσιας πολιτικής και διακυβέρνησης και
περιλαμβάνει περισσότερα από 150 άρθρα
και έξι βιβλία πάνω στο αντικείμενο, μεταξύ των οποίων τα Digital Era Governance (OUP, 2008) και AI and Digital Governance (OUP, υπό έκδοση). Το
βιβλίο της Political Turbulence: How Social Media Shape Collective Action (Princeton University Press) τιμήθηκε το 2017 με το βραβείο J. Mackenzie της Political Studies Association για το
καλύτερο βιβλίο πολιτικής επιστήμης.
Στον τομέα της δημόσιας
προσφοράς, συμμετέχει στο Home Office Scientific Advisory Council (HOSAC, από
το 2019) και στην United Nation Committee of Experts on Public Administration
(CEPA, from 2025). Έχει επίσης τιμηθεί μετο βραβείο Mayer-Struckmann από το
Heinrich Heine University Düsseldorf για την εξαιρετική έρευνά της σχετικά με την
ψηφιοποίηση και τον εκδημοκρατισμό (2020), την έδρα John F. Kluge Senior Chair
in Technology and Society στη Library of Congress (2019), καθώς και το βραβείο
Friedrich Schiedel από το Technical University of Munich για την έρευνα και την
ακαδημαϊκή ηγεσία στους τομείς της τεχνολογίας και της πολιτικής (2018).
MARTIN REES (Lord Rees of Ludlow)
Διακεκριμένος
καθηγητής Κοσμολογίας και Αστροφυσικής και ο 60ός Πρόεδρος της Βασιλικής
Εταιρείας (RoyalSociety). Θεωρείται μία από τις κορυφαίες αυθεντίες παγκοσμίως για το μέλλον της
ανθρωπότητας και είναι διεθνώς αναγνωρισμένος ειδικός στους υπαρξιακούς
κινδύνους, όπως οι ηλιακές εκλάμψεις, οι προσκρούσεις αστεροειδών, τα
υπερηφαίστεια, η βιοτεχνολογία και η τεχνητή νοημοσύνη. Πιστεύοντας ότι το
μέλλον της ανθρωπότητας είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το μέλλον της επιστήμης,
τα τελευταία χρόνια έχει επικεντρωθεί ολοένα και περισσότερο σε παγκόσμια
ζητήματα, όπως η αύξηση του πληθυσμού και οι κίνδυνοι που απορρέουν από
αναδυόμενες τεχνολογίες, όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη. Συνιδρυτής του Κέντρου
Μελέτης Υπαρξιακού Κινδύνου (Centre for the Study of Existential Risk) του Κέιμπριτζ, είναι ένας ιδιαίτερα περιζήτητος
ομιλητής με περισσότερα από 40 χρόνια εμπειρίας στην αιχμή της επιστημονικής
καινοτομίας. Αφού εξελέγη μέλος του King'sCollege, διετέλεσε Καθηγητής Αστρονομίας και Πειραματικής
Φιλοσοφίας (Plumian Professor of Astronomy and Experimental Philosophy) στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Το 2005
διορίστηκε μέλος της Βουλής των Λόρδων του Ηνωμένου Βασιλείου. Κατά τη διάρκεια
της λαμπρής σταδιοδρομίας του, η συμβολή του οδήγησε σε σημαντικές προόδους σε
τομείς όπως οι κοσμικοί πίδακες, οι μαύρες τρύπες, ο σχηματισμός γαλαξιών και
οι θεωρητικές πτυχές της κοσμολογίας. Υπήρξε επίσης ένας από τους πρώτους
επιστήμονες που προέβλεψαν την ανομοιόμορφη κατανομή της ύλης στο Σύμπαν, ενώ η
πρωτοποριακή του έρευνα συνέβαλε στην απόρριψη της θεωρίας της Σταθερής
Κατάστασης (SteadyStateTheory). Έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 500
επιστημονικά άρθρα και έχει συγγράψει πολλά βιβλία, μεταξύ των οποίων τα Our Final Hour, If Science is to Save Us, Just Six Numbers και On the Future: Prospects for Humanity. Έχει τιμηθεί με
πολυάριθμες διακρίσεις, όπως το Χρυσό Μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής
Εταιρείας, το Βραβείο Heineman για την Αστροφυσική και το Βραβείο Αϊνστάιν του
Παγκόσμιου Πολιτιστικού Συμβουλίου.
Καθηγητής Ελληνικών Σπουδών
και Συγκριτικής Κριτικής Θεωρίας και Γραμματολογίας, κάτοχος της Έδρας «Γιώργος
Σεφέρης» στο Πανεπιστήμιο Harvard. Στο ίδιο Πανεπιστήμιο είναι ερευνητικός εταίρος στο
Minda de Gunzburg Center for EuropeanStudies καθώς και στο Weatherhead Center for International Affairs, όπου έχει συνιδρύσει (2007) και συνδιευθύνει το
σεμιναριακό πρόγραμμα Cultural Politics.
Οι διεθνείς διακρίσεις για
το ερευνητικό έργο του συμπεριλαμβάνουν το Forschungsstipendium für erfahrene Wissenschaftler του Alexander von Humboldt Foundation και επίτιμο διδακτορικό από το Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και
Πολιτικών Επιστημών.
Έχει συγγράψει και
επιμεληθεί δώδεκα βιβλία,
συμπεριλαμβανομένων των μονογραφιών Towards a Ritual Poetics (2003;
co-author) ‘Amphoteroglossia’: A Poetics of the Twelfth-Century
Medieval Greek Novel (2005), C. P. Cavafy: The Economics of Metonymy (2009),
και τους τόμους Medieval Greek Storytelling: Fictionality and Narrative in
Byzantium (editor, 2014) και From Byzantium to the Early Greek
Enlightenment: Books, Writers, and Ideologies in Early Modern Greek Contexts
[Late 15th–Early 18th C.] (editor, 2024). Αυτή την
περίοδο ολοκληρώνει τα βιβλία Neomedieval Metacapitalismκαι
Postclassical Imaginaries: A Cognitive Anthropology of Late Antique and
Byzantine ‘Phantasia’.
LENART ŠKOF
Καθηγητής Φιλοσοφίας και Θρησκευτικών Σπουδών, Διευθυντής του Ινστιτούτου
Φιλοσοφικών και Θρησκευτικών Σπουδών στο Επιστημονικό και Ερευνητικό Κέντρο Koper (Σλοβενία) και Κοσμήτορας της Σχολής ISH
στο Πανεπιστήμιο AlmaMaterEuropaea (Λιουμπλιάνα, Σλοβενία). Είναι μέλος της
Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών (EASA,
Σάλτσμπουργκ) και πρόεδρος της Σλοβενικής Εταιρείας Συγκριτικής Θρησκειολογίας.
Πρόσφατα συν-επιμελήθηκε τα έργα Philosophy of Breath: A Critical Anthology (Bloomsbury, υπό έκδοση), Marian Reflections on Warand Peace: Trauma, Mourning, and Justicein Ukraine and Beyond (Routledge, 2025) και Elemental-Embodied Thinking for a New Era (Springer, 2024).
Ειδικός στους τομείς
του αμερικανικού πραγματισμού, της ηπειρωτικής φιλοσοφίας και των ασιατικών
φιλοσοφιών, ο Škof έχει συγγράψει
αρκετά βιβλία, μεταξύ
των οποίων τα God in Post-Christianity:
An Elemental Philosophical Theology (SUNY Press, 2024), Antigone’s Sisters: On the Matrix of Love (SUNY Press, 2021) και Breath of Proximity: Intersubjectivity, Ethics and Peace (Springer, 2015). Είναι αρχισυντάκτης της σειράς Routledge Critical Perspectives
on Breath and Breathing μαζί με τη
Magdalena Górska.Η ακαδημαϊκή του πορεία περιλαμβάνει σημαντικές υποτροφίες ως Fulbright visiting researcher στο Stanford University, (όπου συνεργάστηκε
με τον Richard Rorty), καθώς και Humboldt visiting researcher στο Max Weber Centre for Advanced Cultural and Social Studies.
